Senin, 27 April 2015

FADHILAH WULAN ROJAB 3


Kasebat wonten ing kitab Durratunnashin, karanganipun Syeikh Khaubawi, halaman 43-44

حُكِيَ عَنْ ثَوْبَانَ أَنَّهُ قَالَ :
dipun critaaken saking shohabat Tsauban, panjenengane ngendiko:

كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ فَمَرَرْنَا بِمَقْبَرَةٍ فَوَقَفَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ فَبَكَى بُكَاءً شَدِيْدًا ثُمَّ دَعَا اللهَ فَقُلْتُ لَهُ : لِمَ بَكَيْتَ يَا رَسُوْلَ اللهِ

ingsun kabeh bareng karo Kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam. Ingsun kabeh ngliwati suwijing quburan, ing ngriku Kanjeng Nabi shallalllaahu ‘alaihi wasallam jumeneng, Kanjeng Nabi  muwun ingkang sanget, lajeng Kanjeng Nabi  berdo’a dumateng Gusti Allah.
Ingsun matur dumateng Kanjeng Nabi:
Wonten punopo panjengan muwun wahai Rasululloh
?

قَالَ : يَا ثَوْبَانُ هَؤُلَاءِ يُعَذَّبُوْنَ فِيْ قُبُوْرِهِمْ وَدَعَوْتُ لَهُمْ فَخَفَّفَ اللهُ عَنْهُمُ الْعَذَابَ

Kanjeng Nabi ngendiko: Wahai Tsauban, wong-wong iku disikso ingdalem quburane. Ingsun berdoa kanggo wong-wong mau, tumuli Gusti Allah ngentengake sikso saking wong-wong mau

ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ لَوْ صَامَ هَؤُلَاءِ يَوْمًا مِنْ رَجَبَ وَمَا نَامُوْا مِنْهُ لَيْلَةً مَا عُذِّبُوْا فِيْ قُبُوْرِهِمْ

Lajeng Kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam ngendiko: Lamun wong-wong mau puoso sedino saking wulan Rojab lan ora turu sewengi saking wulan Rojab mongko wong-wong mau ora disikso ingdalem quburane

فَقُلْتُ يَا رَسُوْلَ اللهِ أَصَوْمُ يَوْمٍ وَقِيَامُ لَيْلَةٍ مِنْهُ يَمْنَعُ عَذَابَ الْقَبْرِ

Ingsun matur : Wahai Rasululloh, punopo siyam sedinten saking wulan Rojab lan jumeneng setunggal ndalu saking wulan Rojab saged nyegah sikso qubur?

قَالَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ  يَا ثَوْبَانُ وَالَّذِيْ بَعَثَنِيْ بِالْحَقِّ نَبِيًّا مَا مِنْ مُسْلِمٍ وَمُسْلِمَةٍ يَصُوْمُ يَوْمًا وَيَقُوْمُ لَيْلَةً مِنْ رَجَبَ يُرِيْدُ بِهِمَا وَجْهَ اللهِ إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عِبَادَةَ سَنَةٍ صَامَ نَهَارَهَا وَقَامَ لَيَالِيَهَا
 
Kanjeng Nabi ngendiko: Wahabi Tsauban, demi Dzat Ingkang ngutus ingsun dadi nabi kelawan haq, ora ono wong Islam lanang lan wong Islam wadon puoso sedino qiyamullail sewengi saking wulan Rojab kanti ikhlas anging nulis sopo Gusti Allah kanggo wong iku ibadah setahun awane kanggo puoso mbengine kanggo qiyamullail




Wonten ing kitab Kanzunnajah Wassurur,karanganipun syeikh Abdul Hamid, halaman 139:

قَالَ وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ رَضِيَ اللهُ تَعَالَى عَنْهُ

Imam Wahab bin Munabbih radhiyallaahu ‘anhu ngendiko:

قَرَأْتُ فِيْ كُتُبِ اللهِ الْمُنْزَلَةِ أَنَّ مَنْ اسْتَغْفَرَ اللهَ فِيْ رَجَبٍ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ وَيَقُوْلُ: اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ وَارْحَمْنِيْ وَتُبْ عَلَيَّ (سَبْعِيْنَ مَرَّةً) لَمْ تَمَسَّ النَّارُ لَهُ جِلْدًا.

Aku moco ingdalem kitab kang diturunake dening Gusti Allah:
Sopo wonge nyuwun ngapuro marang Gusti Allah ingdalem wulan Rojab, isuk lan sore, deweke do’a kanthi ngangkat tangan lorone:

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ وَارْحَمْنِيْ وَتُبْ عَلَيَّ

Ya Allah, mugi Panjenengan ngapunten dumateng kawulo, mugi Panjenengan maringi rohmat dumateng kawulo, lan mugi Panjenengan nampi tobat kawulo
Mocone kaping 70 ambalan

Mongko kulite ora bakal kagepok geni neroko



Kasebat wonten ing kitab Nuz_hatul Majalis, karanganipun Syeikh Shofuri,
   juz 1 halaman 156


مَرَّ عِيْسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ عَلَى جَبَلٍ يَتَلَأْلَأُ نُوْرًا

(kacarito) Nabi Isa ‘alaihissalaam ngliwati suwijining gunung ingkang mancarake nur (cahaya)

فَقَالَ يَا رَبِّ أَنْطِقْ لِيْ هَذَا الْجَبَلَ
Nabi Isa berdoa; Duh Gusti, mugi Panejengan ndadosaken gunung meniko saged ngomong kalih kulo

فَقَالَ يَا رُوْحَ اللهِ مَا الَّذِيْ تُرِيْدُ 

Lajeng gunung matur:
Wahai Nabi Isa, perkawis menopo ingkang panjenengan pikajengaken?

قَالَ أَخْبِرْنِيْ بِخَبَرِكَ 

Nabi Isa
ngendiko:
Wahai gunung, coba critakno khabare sliramu


قَالَ فِيْ جَوْفِيْ رَجُلٌ
Gunung
matur:
Ing nglebet kulo wonten setunggaqlipun tiyang jaler


قَالَ عِيْسَى يَا رَبِّ أَخْرِجْهُ
Selajeng Nabi Isa berdoa:
Duh Gusti, Mugi Panjenengan dalaken (keluarkan) tiyang jaler ingkang wonten ing gunung meniko


 فَانْفَلَقَ الْجَبَلُ عَنْ شَيْخٍ حَسَنِ الْوَجْهِ

Lajeng gunung kasebat sigar ing ngriku muncul setunggalipun syeikh ingkang elok wajahipun

وَقَالَ
: عِيْسَى أَنَا مِنْ قَوْمِ مُوْسَى سَأَلْتُ اللهَ الْحَيَاةَ إِلَى زَمَنِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَكُوْنَ مِنْ أُمَّتِهِ وَلِيْ سِتُّمِائَةِ عَامٍ أَعْبُدُ اللهَ تَعَالَى فِيْ هَذَا الْجَبَلِ

Syeikh wau matur:
Wahai Nabi Isa, kulo meniko termasuk qoumipun Nabi Musa. Kulo nyuwun dumateng Gusti Allah supados saged gesang ngantos wonten ing zamanipun Nabi Muhammad shallallaahu ‘alaihio wasallam supados kulo kagolong umatipun Nabi muhammad.
Kulo sampun 600 tahun ibadah dumateng Gusti Allah wonten ing saklebetipun gunung meniko

فَقَالَ عِيْسَى يَا رَبِّ هَلْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَكْرَمُ عَلَيْكَ مِنْ هَذَا

lajeng Nabi Isa matur dumateng Gusti Allah :
" Duh Gusti, punopo ing sak nginggilipun bumi meniko wonten tiyang ingkang langkung mulyo wonten ing ngarso Panjenengan katimbang syeikh meniko”

فَقَالَ يَا عِيْسَى مَنْ صَامَ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ يَوْمًا مِنْ رَجَبَ فَهُوَ أَكْرَمُ عَلَيَّ مِنْ هَذَا

Gusti Allah dawuh:
: "Wahai Isa, sopo bae saking umate Nabi Muhammad ingkang puoso sedino saking wulan Rojab, mongko wong mau luwih muylo ono ing ngarso Ingsun katimbang syeikh iki”


Minggu, 26 April 2015

FADHILAH WULAN ROJAB 2




Kasebat wonten ing kitab Durratunnashihin halaman 43-44, karanganipun syeikh Khaubawi:

حُكِيَ عَنْ ثَوْبَانَ أَنَّهُ قَالَ :
dipun critaaken saking shohabat Tsauban, panjenengane ngendiko

كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ فَمَرَرْنَا بِمَقْبَرَةٍ فَوَقَفَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ فَبَكَى بُكَاءً شَدِيْدًا ثُمَّ دَعَا اللهَ فَقُلْتُ لَهُ : لِمَ بَكَيْتَ يَا رَسُوْلَ اللهِ


ingsun kabeh barebg karo kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam. Ingsun kabeh ngliwati suwijing quburan, tumuli Kanjeng Nabi shallalllaahu ‘alaihi wasallam jumeneng, Kanjeng Nabi  muwun ingkang sanget, lajeng Kanjeng Nabi  do’a dumateng Gusti Allah
Ingsun matur dumateng Kanjeng Nabi:
Wonten punopo panjengan muwu n wahai Rasululloh

قَالَ : يَا ثَوْبَانُ هَؤُلَاءِ يُعَذَّبُوْنَ فِيْ قُبُوْرِهِمْ وَدَعَوْتُ لَهُمْ فَخَفَّفَ اللهُ عَنْهُمُ الْعَذَابَ

Kanjeng Nabi ngendiko: Wahai Tsauban, wong-wong iku disikso ingdalem quburane. Ingsun doa kanggo wong-wong mau, tumuli Gusti Allah ngentengake sikso saking wong-wong mau

ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ لَوْ صَامَ هَؤُلَاءِ يَوْمًا مِنْ رَجَبَ وَمَا نَامُوْا مِنْهُ لَيْلَةً مَا عُذِّبُوْا فِيْ قُبُوْرِهِمْ

Tumuli Kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam ngendiko: Lamun wong-wong mau puoso sedino sakin g wulan Rojab lan ora turu sewengi saking wulan Rojab mongko wong-wong mau ora disikso ingdalem quburane

فَقُلْتُ يَا رَسُوْلَ اللهِ أَصَوْمُ يَوْمٍ وَقِيَامُ لَيْلَةٍ مِنْهُ يَمْنَعُ عَذَابَ الْقَبْرِ

Ingsun matur : Wahai Rasululloh, punopo siyam sedinten saking wulan Rojab lan jumeneng setunggal wengi saking wulan Rojab saged nyegah sikso qubur

قَالَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ  يَا ثَوْبَانُ وَالَّذِيْ بَعَثَنِيْ بِالْحَقِّ نَبِيًّا مَا مِنْ مُسْلِمٍ وَمُسْلِمَةٍ يَصُوْمُ يَوْمًا وَيَقُوْمُ لَيْلَةً مِنْ رَجَبَ يُرِيْدُ بِهِمَا وَجْهَ اللهِ إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عِبَادَةَ سَنَةٍ صَامَ نَهَارَهَا وَقَامَ لَيَالِيَهَا
 
Kanjeng Nabi ngendiko: Wahabi Tsauban, demi dzat Ingkang ngutus ingsun dadi nabi kelawan haq, ora ono wong islam lanang lan wong islam wadon puoso sedino qiyamullail sewengi saking wulan Rojab kanti ikhlas anging nulis sopo Gusti Allah kanggo wong iku ibadah setahun awane kanggo puoso mbengine kanggo qiyamullail


Kasebat wonten ing Kitab Mukasyafatul Qulub halaman 255, karanganipun Imam Ghozali:

وَحُكِيَ أَنَّ امْرَأَةً فِيْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ كَانَتْ تَقْرَأُ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ رَجَبٍ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ اِثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَلْفَ مَرَّةٍ وَكَانَتْ تَلْبَسُ الصُّوْفَ فِيْ شَهْرِ رَجَبٍ فَمَرِضَتْ وَأَوْصَتْ اِبْنَهَا أَنْ يَدْفِنَ مَعَهَا صُوْفَهَا فَلَمَّا مَاتَتْ كَفَّنَهَا فِيْ ثِيَابٍ مُرْتَفِعَةٍ فَرَآهَا فِيْ مَنَامِهِ تَقُوْلُ لَهُ أَنَا عَنْكَ غَيْرُ رَاضِيَةٍ لِأَنَّكَ لَمْ تَعْمَلْ بِوَصِيَّتِيْ فَانْتَبَهَ فَزِعًا وَأَخَذَ صُوْفَهَا لِيَدْفِنَهُ مَعَهَا فَنَبَشَ قَبْرَهَا فَلَمْ يَجِدْهَا فِيْهِ فَتَحَيَّرَ فَسَمِعَ نِدَاءً أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مَنْ أَطَاعَنَا فِيْ رَجَبٍ لَا نَتْرُكُهُ فَرْدًا وَحِيْدًا

Dipun crita`aken, wonten setunggalipun tiyang estri wonten ing kota Baitul Maqdis.
Panjenenge tiap dinten saking wulan Rojab mahos surat Qulhuwalloohu Ahad kaping 12000 ambalan. Panjenengane wonten ing wulan Rojab ngagem rasukan saking shuf (wulu kambing).

Kacarios, panjenengane gerah, lajeng wasiat dumateng putro jalere menawi pejah supados rasukan shuf kolo wau nderek dipun pendem wonten ing quburanipun.
lajeng ingkang ibu pejah,  si putro jaler ngulesi ibunipun kanti pakaian ingkang mahal. Ndalunipun si putro kolo wau ngimpi kepanggih ingkang ibu Ingkang ibu ngendiko: Putraku, aku ora ridho marang sliramu, jalaran sliramu ora ngleksanaake wasiatku.

Ingkang putro nglilir kanthi kaget sanget, tumuli enggal-enggal mendet rasukan shuf milik ibunipun bade dipun lebetaken wonten ing quburanipun ingkang ibu. Ananging naliko si putro kolo wau nduduk quburan ibunipun, deweke mboten manggihi jasadipun ingkang ibu.

Ingkang putro bingung sanget, selajeng wonten suoro undang-undang:
Opo sliramu ora ngerti, saktemene sopo wongkang to’at marang ingsun ingdalem wulan Rojab, mongko ingsun ora ninggalake wong mau dewekan ingdalem quburane.



Senin, 20 April 2015

FADHILAH WULAN ROJAB (1)






FADHILAH  WULAN ROJAB (1)

Syeikh Abdul Hamid ngendiko ingdalem Kitab Kanzunnajaah halaman 39:

اِعْلَمْ أَنَّ رَجَبًا شَهْرٌ فَضِيْلٌ، وَالْعِبَادَةُ فِيْهِ لَهَا أَجْرٌ جَلِيْلٌ، خُصُوْصًا اَلصَّوْمَ فِيْهِ وَالْاِسْتِغْفَارَ، وَالتَّوْبَةَ مِنَ الْأَوْزَارِ

Weruho siro, saktemene Rojab iku wulan ingkang mulyo. Ibadah ingdalem wulan Rojab bakal merkoleh ganjaran ingkang agung, khususe puoso, istighfar lan taubat saking keluputan lan kesalahan.


Kasebat ingdalem Kitab Nuzhatul Majalis halaman juz 1 halaman 177-180, karanganipun Syeikh Abdurrohman Shofuri :

وَرَأَيْتُ فِيْ كِتَابِ الْبَرَكَةِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَامَ أَوَّلَ خَمِيْسٍ مِنْ رَجَبَ كَانَ حَقًّا عَلَى اللهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ.

Aku ningali ingdalem Kitab AL BAROKAH, diriwayatake saking Kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam, panjenengane ngendiko:

“Sopo wonge nglakoni puoso ingdalem dino Kemis pertama saking wulan Rojab maka haq ingatase Gusti Alloh yento arep nglebo`ake ing wong iku ingdalem  suwargo”

عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا إِنَّ رَجَبَ شَهْرُ اللهِ وَشَعْبَانَ شَهْرِيْ وَرَمَضَانَ شَهْرُ أُمَّتِيْ فَمَنْ صَامَ يَوْمًا مِنْ رَجَبَ إِيْمَانًا وَاحْتِسَابًا اِسْتَوْجَبَ رِضْوَانَ اللهِ الْأَكْبَرَ وَأُسْكِنَ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَى

Kacritaake saking Kanjeng Nabi shallallaahu ‘alaihi wasallam:

Eling- eling, saktemene Rojab iku wulane Gusti Alloh. Sya’ban iku wulanku, Romadhon iku wulane umatku.

Sopo wonge nglakoni puoso ingdalem sedino saking wulan Rojab kanthi iman lan murih ganjaran akhirat, mongko wong mau bakal ngehaqi karidhonane Gusti Allah ingkang agung lan bakal dipanggonake ingdalem suwargo Firdaus ingkang luhur”.



وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِيْ رَجَبَ وَشَعْبَانَ وَرَمَضَانَ فِيْمَا بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ أَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ الَّذِيْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ وَأَتُوْبُ إِلَيْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ ظَالِمٍ لَا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُوْرًا أَوْحَى اللهُ تَعَالَى إِلَى الْمَلَكَيْنِ أَحْرِقُوْا كِتَابَ سَيِّئَاتِهِ مِنْ دِيْوَانِ صَحِيْفَتِهِ

Kacritaake saking shohabat Ibnu Abbas rodhiyalloohu ‘anhumaa, saking Kanjeng Nabi shaollallooh ‘alaihi wasallam:

Sopo wonge ingdalem wulan Rojab, Sya’ban lan Romadhon moco:

أَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ الَّذِيْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ وَأَتُوْبُ إِلَيْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ ظَالِمٍ لَا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُوْرًا


kulo nyuwun pengapunten dumateng gusti alloh, dzat ingkang mboten wonten pengeran kecuali panjenenganipun, dzat ingkang gesang, dzat ingkang jumeneng, ugi kulo tobat dumateng gusti alloh kanti tobatipun kawulo ingkang kangge awakipun piyambak mboten saged mlarati, mboten saged manfa’ati, mboten saged mejahi, mboten saged nggesangake soho mboten saged nange`aken saking qubur

Mongko Gusti Alloh paring wahyu marang Malaikat loro (Raqib lan Atid) supoyo ngobong buku catetan olone wong mau


Kasebat wonten ing Kitab Mukasyafatul Qulub halaman 255, karanganipun Imam Ghozali:

وَحُكِيَ أَنَّ امْرَأَةً فِيْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ كَانَتْ تَقْرَأُ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ رَجَبٍ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ اِثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَلْفَ مَرَّةٍ وَكَانَتْ تَلْبَسُ الصُّوْفَ فِيْ شَهْرِ رَجَبٍ فَمَرِضَتْ وَأَوْصَتْ اِبْنَهَا أَنْ يَدْفِنَ مَعَهَا صُوْفَهَا فَلَمَّا مَاتَتْ كَفَّنَهَا فِيْ ثِيَابٍ مُرْتَفِعَةٍ فَرَآهَا فِيْ مَنَامِهِ تَقُوْلُ لَهُ أَنَا عَنْكَ غَيْرُ رَاضِيَةٍ لِأَنَّكَ لَمْ تَعْمَلْ بِوَصِيَّتِيْ فَانْتَبَهَ فَزِعًا وَأَخَذَ صُوْفَهَا لِيَدْفِنَهُ مَعَهَا فَنَبَشَ قَبْرَهَا فَلَمْ يَجِدْهَا فِيْهِ فَتَحَيَّرَ فَسَمِعَ نِدَاءً أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مَنْ أَطَاعَنَا فِيْ رَجَبٍ لَا نَتْرُكُهُ فَرْدًا وَحِيْدًا

Dipun crita`aken, wonten setunggalipun tiyang estri wonten ing kota Baitul Maqdis.

Panjenenge tiap dinten saking wulan Rojab mahos surat Qulhuwalloohu Ahad kaping 12000 ambalan. Panjenengane wonten ing wulan Rojab ngagem rasukan saking shuf (wulu kambing).

Kacarios, panjenengane gerah, lajeng wasiat dumateng putro jalere menawi pejah supados rasukan shuf kolo wau nderek dipun pendem wonten ing quburanipun.


Lajeng ingkang ibu pejah,  si putro jaler ngulesi ibunipun kanti rasukan ingkang mahal. Ndalunipun si putro kolo wau ngimpi kepanggih ingkang ibu. Panjenenganipun ngendiko: “Putraku, aku ora ridho marang sliramu, jalaran sliramu ora ngleksanaake wasiatku.”

Ingkang putro nglilir kanthi kaget sanget, tumuli enggal-enggal mendet rasukan shuf milik ibunipun bade dipun lebetaken wonten ing quburanipun ingkang ibu. Ananging naliko si putro kolo wau nduduk quburan ibunipun, deweke mboten manggihi jasadipun ingkang ibu.

Ingkang putro bingung sanget, selajeng wonten suoro undang-undang:
Opo sliramu ora ngerti, saktemene sopo wongkang to’at marang ingsun ingdalem wulan Rojab, mongko ingsun ora ninggalake wong mau dewekan ingdalem quburane.

Bersambung, Insya Allah